~♥~JokeR~♥~

“พอเถอะ เหนื่อยเหลือเกินแล้ว”

คำพูดนี้รู้สึกว่าเคยพูดมาครั้งนึง เมื่อนานมาแล้ว ตอนนั้นพูดเล่นๆ แต่ตอนนี้มันกลับรู้สึกว่าอยากจะทำจริงๆ

“พอเถอะ เหนื่อยเหลือเกินแล้ว”

รออะไรอยู่?

          เวลากำลังเดินไปข้างหน้า ไม่มีหยุด ไม่มีไหลย้อนกลับ ไม่มีซึมเปื้อนด้านข้าง(รุสึกคุ้นๆมั้ยวะ) แต่ทำไมเราจึงยังคงอยู่ที่เดิม หยุดอยู่กับที่ ไม่เดินหน้า ไม่ถอยหลัง ไม่แม้แต่จะขยับเขยื้อนตัวไปจากจุดเดิมที่เคยอยู่ มองไปข้างหน้าเห็นเพียงหลังของทุกๆคน พวกเขากำลังเดินหน้าต่อไป บางคนก็วิ่งไปด้วยซ้ำ ทำให้เรากลายเป็นคนล้าหลัง แต่ว่าในใจลึกๆแล้วที่เราไม่ไปไหน เพราะกำลังรอบางสิ่งอยู่ รออะไรก็ไม่รู้ เพราะในความเป็นจริงทุกสิ่งทุกอย่างก็ได้บอกกับเราแล้วว่าสิ่งที่เรารอไม่มีวันจะมาหาเราหรอก สิ่งที่เรารอมันหายไปแล้ว สิ่งที่เรารอมันไม่มีอยู่จริง ถึงงั้นก็เหอะใจมันบอกว่า “กูจะรอใครจะทำไม?”

          เคยเรียนมาว่ามนุษย์เป็นสัตว์สังคม สัตว์ก็มีสังคม ในวัฏจักรแห่งสังคมนั้นมันต้องมีฝ่ายที่เป็นผู้ปกครองและฝ่ายที่เป็นผู้ถูกปกครอง แต่สำหรับเราแล้วมันไม่ใช่ว่ะ เราเคยใช้ชีวิตแบบสัตว์สันโดษ แม้บางครั้งเราอยู่ร่วมกับฝูง เราสามารถปรับตัวให้ยอมรับกฎของฝูงได้ เราสามารถอยู่ร่วมกับคนอื่นๆในฝูงได้ แต่ตัวตนของเรามันยังคงเป็นสัตว์สันโดษอยู่ดี เราทิ้งตัวตนของเราไม่ได้ และไม่มีวันจะยอมทิ้งมันหรอก คนที่ทิ้งตัวเองไม่มีคุณสมบัติพอที่จะมีชีวิตอยู่ในฐานะของคนหรอก เราเชื่อว่าอย่างนั้น

          เราอยู่ในฝูง เราแสดงตัวตนที่เราเป็นให้คนในฝูงเห็น ทุกคนอยู่กับเราที่เราเป็น อยู่กับสิ่งที่เราเป็น เค้าชอบเราที่เราเป็น เค้าไม่ชอบเราที่เราเป็น ทุกคนเข้ามาและออกไปจากชีวิตเพราะสิ่งที่เราเป็น เราก็ไม่ชอบคิดไรมากหรอกนะ แต่ว่าความจริงแล้วเราอยากจะเจอใครซักคนที่เค้ามองเห็นตัวตนของเราที่เป็นเรา ชอบเราที่เป็นเรา เกลียดเราที่เป็นเรา มากกว่าจะตัดสินอะไรเราจากสิ่งที่เห็นว่าเราเป็น มันเป็นความคิดที่ ideal มากเลยเราก็รู้นะ มันเป็นนามธรรมโคตรๆ แต่ถ้ามีจริงคนๆนั้นคงจะมีความสำคัญกับชีวิตเรามากๆเลยแหละ เพราะเค้าจะเป็นคนเดียวที่รู้จักเราจริงๆและเข้าใจเราจริงๆ

          ไม่รู้ว่าต้องรออีกนานไหม ในเมื่อมันไม่มีหวัง แต่เราก็ยังจะรอนะ เพราะเรารู้สึกว่าทุกคนที่เคยผ่านมาในชีวิตเราเนี่ยยังไม่เจอคนที่ทำให้เรารู้สึกเหมือนที่เรารู้สึกกับเธอได้เลยซักคน ไม่รู้สึกถึงความจริงใจ ไม่รู้สึกถึงอะไรเลย ถ้าเธอได้มาอ่านคงดีนะ แต่ก็คงไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงอยู่แล้วใช่ป่ะ รู้นะว่าจริงๆแล้วเธอเป็นคนที่ใจแข็งมากมาย ไม่ได้หวังให้ใจอ่อน แค่อยากให้รู้ว่าเราคิดยังไง เราเป็นคนพูดไม่เก่ง ไม่ชอบพูด ชอบการเขียนกะอ่านมากกว่าอ่า